infract
معنی فارسی
شکستن نقص کردن تخلف کردن از تجاوز کردن تجاوزکردن از
معنی کامل و مثالها
/in frakt´/vt.
● (نادر) عهدشکنی کردن، قانون شکنی کردن
ریشه و کاربرد
Verb
To break or violate a law, agreement, or set of rules.
ریشه
From Latin 'infractus', past participle of 'infringere' meaning 'to break'.
مثال
- He was fined for infracting the traffic rules.
- The company was accused of infracting the terms of the contract.
- She was penalized for infracting the school's code of conduct.
ترکیبهای رایج
Infract rules Infract laws Infract agreement