دیکشنری فارسی

mountains

UKmauntnz US'mauntənz

معنی فارسی

کوه

ریشه و کاربرد

Noun

Plural of 'mountain'; large natural elevation of the earth's surface rising abruptly from the surrounding level.

ریشه

From Old French 'montaigne', based on Latin 'mons, mont-'. First known use in 14th century.

مثال

  • The mountains were covered in snow.
  • They hiked through the mountains for days.
  • The view of the mountains was stunning.

ترکیب‌های رایج

Snow-covered mountains Mountain range Mountain peak Mountain summit

واژه‌های دیگر با معنی «کوه»

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن