stub
معنی فارسی
کنده ريشه (دندان) ته (سيگار) ته ته چک
معنی کامل و مثال‌ها
/stub/n., vt.
● تنه‌ی درخت (که شاخ و برگ آن را بریده‌اند)، کنده
● (مداد یا سیگار و غیره) ته
a cigar stub
ته سیگار برگ
a pencil stub
ته مداد
a tail stub
ته دم (که سر آن را بریده‌اند)
ticket stub
ته بلیط
● (کوچک) برآمدگی، برجستگی، قلمبه (شدگی)
the stub of a lamb's horn
برآمدگی شاخ بچه گوسفند
● (قلم) سر پهن، کلفت نویس
● میخ کوتاه و کلفت
● (علف هرزه و غیره) ریشه کن کردن، از ریشه درآوردن، از ته کندن
we stubbed up all the weeds
ما همه‌ی علف‌های هرز را از ریشه کندیم.
● (درخت) از بن زدن، از بیخ بریدن (به طوری که ته کنده در زمین باقی بماند)
he bought the thicket and stubbed its trees
او بیشه را خرید و درختان آن را از بیخ برید.
● (ته کنده‌ی درختان و غیره را از زمین) جمع آوری کردن، (زمین را) از کنده پاک کردن
● (پا به ویژه انگشت پا را تصادفا) به چیزی زدن
I stubbed my toe against the step
انگشت پایم به پله گرفت.
● (معمولا با: out) سیگار را خاموش کردن (با فشردن ته سیگار بر چیزی)
Afsaneh stubbed her cigarette against her plate
افسانه سیگار خود را در بشقابش خاموش کرد.
تعریف انگلیسی
- a short piece remaining on a trunk or stem where a branch is lost
- the part of a check that is retained as a record
- the small unused part of something (especially the end of a cigarette that is left after smoking)
- a small piece “a nub of coal” “a stub of a pencil”
- a torn part of a ticket returned to the holder as a receipt
- pull up (weeds) by their roots “Somebody ----s something”
- extinguish by crushing “stub out your cigarette now” “Somebody ----s something”
- clear of weeds by uprooting them “stub a field” “Somebody ----s something”
- strike (one's toe) accidentally against an object “She stubbed her toe in the dark and now it's broken” “Somebody ----s something”
مترادف‌ها
I. noun
1. Stump.
2. Log, block.
II. verb active
1. Eradicate, grub up, extirpate.
2. (Colloquial, U S.) Strike (as the toes, against a stump, stone, etc.).