antagonist

UKæntægənist USæn'tægənəst

معنی فارسی

مخالف ضد رقيب دشمن

/an tag´ǝ nist/n.

● هم ستیز، پادستیز، هماورد، حریف، پادکوش، مخالف، خصم

Afrasiab was Rustam's antagonist

افراسیاب هماورد رستم بود.

● (دارو و غیره) دارای اثر متقابل، خنثی کننده، متضاد

noun

someone who offers opposition
a muscle that relaxes while another contracts “when bending the elbow the triceps are the antagonist”
a drug that neutralizes or counteracts the effects of another drug

noun
Opponent, adversary, rival, competitor, enemy, foe, adverse party.