دیکشنری فارسی

opponent

UKəpounənt USə'pəunənt

معنی فارسی

مخالف ضد معارض حريف طرف طرف دعوي خصم

معنی کامل و مثال‌ها

/ǝ pō´nǝnt/n., adj.

● (به ویژه در جنگ و مسابقه و انتخابات و مباحثه) هماورد، حریف، آوردجو، همداو، رقیب

he beat his opponent in five rounds

او در پنج راند رقیب خود را شکست داد.

he is running ahead of his democratic opponent

او از حریف دموکرات خود جلو است.

● دشمن، مخالف، پادکار، پادگر، کیاگن

her political opponents

مخالفان سیاسی او

he was a fierce opponent of communists

او مخالف سرسخت کمونیست‌ها بود.

● (نادر) رو به رو، (در طرف) مقابل

● (عضله) رو به رو ساز، مقابل ساز

ریشه و کاربرد

ریشه

The word 'opponent' is derived from the Latin word 'opponens', present participle of 'opponere', meaning 'to oppose'.

مثال

  • The boxer's opponent was a formidable challenger.
  • The political debate featured two opponents with contrasting views.
  • The team's opponents scored a last-minute goal to win the match.

ترکیب‌های رایج

Defeat an opponent Face an opponent Challenge an opponent Compete against an opponent

تعریف انگلیسی

adjective
  1. a contestant that you are matched against
  2. someone who offers opposition “opponent (or opposing) armies”

مترادف‌ها

I. noun
Antagonist, adversary, rival, competitor, enemy, foe, adverse party, opposer, opposite.
II. adjective
1. Opposing, antagonistic, adverse, repugnant, contrary.
2. Opposite.
3. Opposing, rival, emulous.

واژه‌های دیگر با معنی «مخالف»

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن