antique
UKæntiːk
USæn'ti:k
معنی فارسی
کهنه باستاني قديمي ديرينه اثر باستاني عتيقه
معنی کامل و مثالها
/an tēk´/adj., n., vi., vt.
● کهن، سالخورده، باستانی
● قدیمی ماب، کهنه مسلک، از مد افتاده، بیرواج، دیروزین
● به سبک عتیقههای دوران باستان، سبک کلاسیک
● وابسته به عتیقه و عتیقهشناسی
● عتیقه، آنتیک، اثر قدیمی
a collection of antique relics
مجموعهای از آثار عتیقه
● (مبل و ظروف نقره و غیره) از صد سال کهنهتر
● عتیقهنما کردن، کهنهنما کردن
● دنبال عتیقه گشتن
تعریف انگلیسی
adjective
- an elderly man
- any piece of furniture or decorative object or the like produced in a former period and valuable because of its beauty or rarity
- shop for antiques “We went antiquing on Saturday” “Verb Frames:” “Somebody ----s” “Somebody ----s PP” “In the summer they like to go out and antique”
- give an antique appearance to “antique furniture” “Verb Frames:” “Somebody ----s somethingIII”
- made in or typical of earlier times and valued for its age “the beautiful antique French furniture”
- out of fashion “a suit of rather antique appearance” “demode (or outmoded) attire” “outmoded ideas”
- belonging to or lasting from times long ago “age-old customs” “the antique fear that days would dwindle away to complete darkness”
مترادفها
I. adjective
Old, ancient, archaic, old fashioned, bygone.
II. noun
Ancient rarity, piece of ancient art.