brawl
معنی فارسی
داد و بيداد (کردن) ، قيل وقال (کردن) ،
نزاع (کردن)
معنی کامل و مثالها
/brôl/vi., n.
● کتک کاری پر سر و صدا، زد و خورد و جنجال، بزن بزن
three of his front teeth were knocked out in a brawl
در یک زد و خورد سه دندان جلوش کنده شد.
● (با سر و صدا) کتک کاری کردن، زد و خورد کردن، کشمکش و جنجال کردن
in that square the roughnecks brawled every night
در آن میدان، هر شب لاتها کشمکش و جنجال میکردند.
● (در مورد آب جوی یا رود) با صدا جاری بودن، شرشر کردن
● (خودمانی) مهمانی پرهیاهو (که در آن میخواری کنند)
ریشه و کاربرد
ریشه
From Middle English 'brawlen' meaning 'to quarrel' or 'to fight'.
مثال
- The bar erupted into a brawl after a heated argument.
- The football match ended in a brawl between rival fans.
- The police were called to break up a brawl outside the nightclub.
ترکیبهای رایج
Start a brawl Get into a brawl Break up a brawl
تعریف انگلیسی
- an uproarious party
- a noisy fight in a crowd “The bar keeper threw them out, but they continued to wrangle on down the street” “Verb Frames:” “Somebody ----s” “Somebody ----s PP” “Sam and Sue brawl”
مترادفها
I. verb neuter
1. Quarrel (noisily), dispute (angrily), wrangle, brangle, jangle, squabblebicker.
2. Roar, resound.
II. noun
Quarrel, wrangle, brangle, jangle, squabble, dispute, uproar, broil, altercation, fracas, squabble, fray, feud, tumult, disturbance, row, melee, rumpus (colloq.), outbreak. See affray.