fain
معنی فارسی
راضي خشنود ناچار ناگزير بارضايت
معنی کامل و مثالها
/fān/adj., adv.
● (قدیمی)
● آماده (با خرسندی)، مشتاق، خواستار، خواهان
● (با: with) با خرسندی، با رغبت
he would fain stay
او با کمال میل میماند.
● مجبور، ناگزیر
ریشه و کاربرد
Gladly or willingly
ریشه
Derived from Old English 'fægen', meaning 'glad', 'joyful', 'pleased'
مثال
- I would fain improve every opportunity to wonder at the beauty of nature.
- He was fain to accept the less attractive job offer.
- She would fain deny the allegations.
ترکیبهای رایج
Fain admit Fain deny Fain accept Fain believe
مترادفها
I. adjective
Glad, pleased, rejoiced, well pleased, eager, inclined, anxious.
II. adverb
Gladly, joyfully, with pleasure, with joy, eagerly, willingly.