housekeeper
UKhauskiːpər
US'haus'ki:pə
معنی فارسی
خانه دار.
معنی کامل و مثالها
/-kē´pǝr/n.
● کلفت خانه، مستخدمه، خانهدار (به ویژه مزدبگیر)، (زن) خدمتکار
ریشه و کاربرد
Noun
A person, often hired, who performs or directs the domestic work and planning necessary for a home, as cleaning or buying food.
ریشه
From the words 'house' and 'keeper', first used in the 15th century.
مثال
- The housekeeper comes in twice a week to clean.
- She hired a housekeeper to help with the chores.
- He is a meticulous housekeeper, keeping everything in order.
ترکیبهای رایج
Hire a housekeeper Housekeeper duties Full-time housekeeper