inhabitancy
UKinhæbitənsiː
معنی فارسی
سکني اقامت اشغال تصرف حق سکني
معنی کامل و مثالها
/in hab´i tǝn sē/n., pl.
● سکونت، نشیمندی، در زیستی
● محل سکونت (inhabitance هم میگویند)
تعریف انگلیسی
noun
- the act of dwelling in or living permanently in a place (said of both animals and men) “he studied the creation and inhabitation and demise of the colony”