inhabitation
UKinhæbiteiʃən
USın'hæbə'teıʃən
معنی فارسی
سکني اقامت خانه گيري خانه گزيني
معنی کامل و مثالها
/in hab´i tā´shǝn/n.
● نشیمندی، درزیستی، سکنیگزینی، سکونت
تعریف انگلیسی
noun
- the act of dwelling in or living permanently in a place (said of both animals and men) “he studied the creation and inhabitation and demise of the colony”