rebuke

/ri byōōk´/n., vt.

● (شدیدا) سرزنش کردن، توبیخ کردن، سرکوفت زدن، نکوهش کردن

one of the members of parliament rebuked the prime minister

یکی از نمایندگان مجلس نخست وزیر را سخت سرزنش کرد.

● سرزنش، سرکوفت، توبیخ، نکوهش، کواژ

● (مهجور) وازدن، پس زدن

I. verb active
Censure, reprove, reprehend, reprimand, chide, admonish, blame, upbraid, lecture, scold, scold at, find fault with, remonstrate with, silence.
II. noun
1. Censure, reprimand, remonstrance, expostulation, reproof, chiding, reproval, reprehension, blame, reproach.
2. Chastisement, punishment, affliction.