vagrant
UKveigrənt
معنی فارسی
ولگرد ، (آدم) آواره يا دربدر ، اوباش ،
مردم بيکار و ولگرد
معنی کامل و مثالها
/vā´grǝnt/n., adj.
● ولگرد، عیار
two vagrant brothers
دو برادر ولگرد
● بیخانمان، خانه بدوش، دربدر، آواره، سرگردان
● عیاروار، دایما در حرکت
gypsies led a vagrant life
کولیها زندگی دایما در حرکتی داشتند.
ریشه و کاربرد
Noun
A person without a settled home or regular work who wanders from place to place and lives by begging.
ریشه
From Latin 'vagari' meaning 'wander'.
مثال
- He lived as a vagrant for several years.
- The vagrant was arrested for begging.
- She gave some money to the vagrant.
ترکیبهای رایج
homeless vagrant vagrant sleeping vagrant begging
مترادفها
I. noun
Idle wanderer, sturdy beggar, vagabond.
II. adjective
Strolling, wandering, roving, roaming, unsettled, nomadic, itinerant.